2691. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي أَنَّ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قِيلَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَوْ أَتَيْتَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ. فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ حِمَارًا، فَانْطَلَقَ الْمُسْلِمُونَ يَمْشُونَ مَعَهُ، وَهْىَ أَرْضٌ سَبِخَةٌ، فَلَمَّا أَتَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِلَيْكَ عَنِّي، وَاللَّهِ لَقَدْ آذَانِي نَتْنُ حِمَارِكَ. فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ مِنْهُمْ وَاللَّهِ لَحِمَارُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَطْيَبُ رِيحًا مِنْكَ. فَغَضِبَ لِعَبْدِ اللَّهِ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَشَتَمَا، فَغَضِبَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَصْحَابُهُ، فَكَانَ بَيْنَهُمَا ضَرْبٌ بِالْجَرِيدِ وَالأَيْدِي وَالنِّعَالِ، فَبَلَغَنَا أَنَّهَا أُنْزِلَتْ {وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا}.
Müsedded bize tahdis etti. [Dedi ki]: Mu'temir bize tahdis etti. [O] dedi ki: Babamı [şöyle derken] işittim: Enes —radıyallahu anh— şöyle demiştir: Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem—'e: “Abdullah b. Übeyy'in yanına bir gitseniz,” denildi. Bunun üzerine Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— bir eşeğe binerek onun yanına doğru yola çıktı; Müslümanlar da onunla beraber yaya olarak yürüdüler. [Gidilen yer] çorak bir araziydi. Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— onun yanına vardığında, [Abdullah b. Übeyy]: “Benden uzak dur! Vallahi eşeğinin kokusu beni rahatsız etti,” dedi. Bunun üzerine [Müslümanların] içinden Ensar'dan bir adam: “Vallahi Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem—'in eşeği, kokusu itibarıyla senden çok daha güzeldir!” dedi. Buna karşılık Abdullah [b. Übeyy]'in kavminden biri öfkelenip [Ensar'dan adama] sövdü; her iki taraftan da arkadaşları [birbirlerine] öfkelendiler. Aralarında hurma dalları, eller ve pabuçlarla kavga çıktı. Bize ulaştığına göre şu ayet bunun üzerine nazil olmuştur: { وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا } “Eğer müminlerden iki grup birbirleriyle savaşırlarsa, aralarını bulun.” [Hucurât, 9]