2703. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ، أَنَّ أَنَسًا، حَدَّثَهُمْ أَنَّ الرُّبَيِّعَ ـ وَهْىَ ابْنَةُ النَّضْرِ ـ كَسَرَتْ ثَنِيَّةَ جَارِيَةٍ، فَطَلَبُوا الأَرْشَ وَطَلَبُوا الْعَفْوَ، فَأَبَوْا فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُمْ بِالْقِصَاصِ. فَقَالَ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ أَتُكْسَرُ ثَنِيَّةُ الرُّبَيِّعِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ ثَنِيَّتُهَا فَقَالَ " يَا أَنَسُ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ ". فَرَضِيَ الْقَوْمُ وَعَفَوْا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ ". زَادَ الْفَزَارِيُّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ فَرَضِيَ الْقَوْمُ وَقَبِلُوا الأَرْشَ.
Muhammed b. Abdullah el-Ensârî bize tahdis etti. [Dedi ki]: Humeyd bana tahdis etti ki; Enes [b. Malik] onlara şöyle tahdis etmiştir: er-Rubeyyi' —ki o en-Nadr'ın kızıdır— bir cariyenin ön dişini kırdı. [Rubeyyi'nin ailesi karşı tarafa] tazminat [arş] ödemeyi veya kendilerini affetmelerini teklif ettilerse de onlar bunu reddedip durumu Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem—'e götürdüler. [Resulullah] kısas yapılmasına hükmetti. Bunun üzerine [Rubeyyi'nin kardeşi] Enes b. en-Nadr: “Ey Allah'ın Resulü! er-Rubeyyi'nin ön dişi mi kırılacak? Hayır, seni hak ile gönderen Allah'a yemin ederim ki onun dişi kırılmayacaktır!” dedi. Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem—: “Ey Enes! Allah'ın hükmü/kitabı kısastır,” buyurdu. [Bu söz üzerine karşı taraf] razı olup affettiler. Bunun üzerine Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem—: “Allah'ın kullarından öyleleri vardır ki, bir konuda Allah adına yemin etse, Allah onu yemininde haklı çıkarır,” buyurdu. el-Fezârî'nin rivayetinde ise: “Topluluk razı oldular ve tazminatı kabul ettiler,” denilmiştir.