2832. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ الزُّهْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ، فَأَقْبَلْتُ حَتَّى جَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ، فَأَخْبَرَنَا أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمْلَى عَلَيْهِ لاَ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ فَجَاءَهُ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ وَهُوَ يُمِلُّهَا عَلَىَّ، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوْ أَسْتَطِيعُ الْجِهَادَ لَجَاهَدْتُ. وَكَانَ رَجُلاً أَعْمَى، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم وَفَخِذُهُ عَلَى فَخِذِي، فَثَقُلَتْ عَلَىَّ حَتَّى خِفْتُ أَنْ تَرُضَّ فَخِذِي، ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ}.
Abdülaziz b. Abdullah bize tahdis etti. [Dedi ki]: İbrahim b. Sa'd ez-Zührî bize tahdis etti. Dedi ki: Salih b. Keysân bana tahdis etti. [O] İbn Şihâb'dan, [o] Sehl b. Sa'd es-Sâidî'den nakletti ki; o şöyle demiştir: “Ben Mervan b. el-Hakem'i mescitte otururken gördüm. Yanına varıp oturdum. Bize haber verdi ki; Zeyd b. Sâbit kendisine şöyle haber vermiş: Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— ona: {Müminlerden [cihattan geri kalıp] oturanlarla, Allah yolunda cihad edenler eşit değildir} [ayetini] imla ettiriyordu [yazdırıyordu]. [Zeyd] dedi ki: O, bunu bana imla ettirirken İbn Ümmü Mektum geldi ve: ‘Ey Allah'ın Resûlü! Eğer gücüm yetseydi muhakkak cihat ederdim,’ dedi. —O kör bir adamdı.— Bunun üzerine Allah Tebâreke ve Teâlâ, Resûlüne —sallallâhu aleyhi ve sellem— [vahyi] indirdi. O sırada onun uyluğu benim uyluğumun üzerindeydi. Bana o kadar ağır geldi ki, uyluğumu ezeceğinden korktum. Sonra [bu vahiy hali] ondan açıldı [kalktı]. Allah Azze ve Celle: {Özür sahipleri müstesna} [kısmını] indirdi.”