2857. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ فَزَعٌ بِالْمَدِينَةِ، فَاسْتَعَارَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا لَنَا يُقَالُ لَهُ مَنْدُوبٌ. فَقَالَ " مَا رَأَيْنَا مِنْ فَزَعٍ، وَإِنْ وَجَدْنَاهُ لَبَحْرًا ".
Muhammed b. Beşşâr bize tahdis etti. [Dedi ki]: Gunder bize tahdis etti. [Dedi ki]: Şu'be bize tahdis etti. Dedi ki: Katâde'den [şöyle] işittim; o Enes b. Mâlik —radıyallâhu anh—'dan [nakletti] ki, o şöyle demiştir: “Medine'de [bir sesten dolayı] korku meydana gelmişti. Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— bizden [Ebu Talha'dan], ‘Mendûb’ denilen bir atı ödünç aldı. [Döndüğünde] şöyle buyurdu: ‘Korkulacak bir şey görmedik. Biz onu [atı] bir derya [gibi hızlı] bulduk.’”