2908. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَحْسَنَ النَّاسِ وَأَشْجَعَ النَّاسِ، وَلَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً فَخَرَجُوا نَحْوَ الصَّوْتِ فَاسْتَقْبَلَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَدِ اسْتَبْرَأَ الْخَبَرَ، وَهْوَ عَلَى فَرَسٍ لأَبِي طَلْحَةَ عُرْىٍ وَفِي عُنُقِهِ السَّيْفُ وَهْوَ يَقُولُ " لَمْ تُرَاعُوا لَمْ تُرَاعُوا ". ثُمَّ قَالَ " وَجَدْنَاهُ بَحْرًا ". أَوْ قَالَ " إِنَّهُ لَبَحْرٌ ".
Bize Süleyman b. Harb tahdis etti. Bize Hammâd b. Zeyd, Sâbit’ten, o Enes’ten (r.a.) [naklettiğine göre]; o şöyle dedi: Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— insanların en güzeli ve insanların en cesuruydu. Bir gece Medine halkı (bir sesten) korktu ve sese doğru çıktılar. Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— (ise çoktan gitmiş) haberi araştırmış (ve dönerken) onları karşıladı. O, Ebû Talha'nın çıplak (eyersiz) bir atı üzerindeydi ve boynunda kılıç vardı. O şöyle diyordu: "Korkmayın/endişe etmeyin, korkmayın!" Sonra (at için): "Biz onu (adeta) bir deniz (gibi hızlı) bulduk." —veya: "O kesinlikle bir denizdir."— buyurdu.