3139. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي أُسَارَى بَدْرٍ " لَوْ كَانَ الْمُطْعِمُ بْنُ عَدِيٍّ حَيًّا، ثُمَّ كَلَّمَنِي فِي هَؤُلاَءِ النَّتْنَى، لَتَرَكْتُهُمْ لَهُ ".
Bize İshâk b. Mansûr tahdis etti. Bize Abdürrezzâk haber verdi. Bize Ma’mer, ez-Zührî’den, o Muhammed b. Cübeyr’den, o da babasından [Cübeyr b. Mut’im] —radıyallâhu anh— nakletti ki: Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— Bedir esirleri hakkında şöyle buyurdu: 'Eğer Mut’im b. Adiyy sağ olup da şu kokuşmuş herifler hakkında bana ricada bulunsaydı, (onun hatırına) bu esirlerin hepsini ona bağışlar [karşılıksız salıverirdim].'