3234. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، أَنْبَأَنَا الْقَاسِمُ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَنْ زَعَمَ أَنَّ مُحَمَّدًا رَأَى رَبَّهُ فَقَدْ أَعْظَمَ، وَلَكِنْ قَدْ رَأَى جِبْرِيلَ فِي صُورَتِهِ، وَخَلْقُهُ سَادٌّ مَا بَيْنَ الأُفُقِ.
Bize Muhammed b. Abdullah b. İsmâîl tahdis etti. Bize Muhammed b. Abdullah el-Ensârî tahdis etti; o İbn Avn’dan, o el-Kâsım’dan, o da Âişe’den —radıyallâhu anhâ— şöyle nakletti: 'Kim Muhammed —sallallâhu aleyhi ve sellem—’in Rabbini gördüğünü iddia ederse, muhakkak ki büyük bir iftira atmış olur. Doğrusu o, Cebrâîl’i kendi (asli) suretinde görmüştür; onun yaratılışı (ve azameti) bütün ufku kaplamıştı.'