3294. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَعِنْدَهُ نِسَاءٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُكَلِّمْنَهُ وَيَسْتَكْثِرْنَهُ، عَالِيَةً أَصْوَاتُهُنَّ، فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ عُمَرُ، قُمْنَ يَبْتَدِرْنَ الْحِجَابَ، فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضْحَكُ، فَقَالَ عُمَرُ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " عَجِبْتُ مِنْ هَؤُلاَءِ اللاَّتِي كُنَّ عِنْدِي، فَلَمَّا سَمِعْنَ صَوْتَكَ ابْتَدَرْنَ الْحِجَابَ ". قَالَ عُمَرُ فَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنْتَ أَحَقَّ أَنْ يَهَبْنَ. ثُمَّ قَالَ أَىْ عَدُوَّاتِ أَنْفُسِهِنَّ، أَتَهَبْنَنِي وَلاَ تَهَبْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْنَ نَعَمْ، أَنْتَ أَفَظُّ وَأَغْلَظُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا لَقِيَكَ الشَّيْطَانُ قَطُّ سَالِكًا فَجًّا إِلاَّ سَلَكَ فَجًّا غَيْرَ فَجِّكَ ".
Ali b. Abdullah bize söyledi, [dedi ki]: Yakûb b. İbrâhîm bize söyledi, [dedi ki]: Babam bize Sâlih'ten; [o] İbn Şihâb'dan [naklederek] söyledi. (İbn Şihâb) dedi ki: Abdülhamîd b. Abdurrahman b. Zeyd bana haber verdi; Muhammed b. Sa'd b. Ebû Vakkâs ona haber verdi; babası Sa'd b. Ebû Vakkâs dedi ki: Ömer, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in huzuruna girmek için izin istedi. O sırada (Efendimiz'in) yanında Kureyşli (bazı) kadınlar vardı; onunla konuşuyorlar, (bir şeyler) istiyorlar ve sesleri (Efendimiz'in sesinden) yüksek çıkıyordu. Ömer izin isteyince hemen kalkıp perdeye (arkasına) koştular. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, (Ömer'e) izin verdi; (içeri girdiğinde Efendimiz) gülüyordu. Ömer: “Allah dişini (hep) güldürsün [yüzünü hep güldürsün] ey Allah'ın Resûlü!” dedi. (Efendimiz): “Şu yanımda olanlara şaştım; senin sesini işitince (hemen) perdeye koştular!” buyurdu. Ömer: “Ey Allah'ın Resûlü! (Onların) çekinip korkmasına en layık olan sensin!” dedi. Sonra (o kadınlara hitaben): “Ey nefislerinin düşmanları! Benden çekiniyorsunuz da Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den çekinmiyor musunuz?” dedi. (Kadınlar içeriden): “Evet (senden çekiniyoruz), çünkü sen Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e göre daha kaba ve daha sertsin!” dediler. (Bunun üzerine) Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Canım elinde olan (Allah)'a yemin olsun ki; Şeytan seninle bir yolda karşılaşsa, mutlaka senin yolundan başka bir yola sapar (senden kaçar)!”