3321. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الأَزْرَقُ، حَدَّثَنَا عَوْفٌ، عَنِ الْحَسَنِ، وَابْنِ، سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " غُفِرَ لاِمْرَأَةٍ مُومِسَةٍ مَرَّتْ بِكَلْبٍ عَلَى رَأْسِ رَكِيٍّ يَلْهَثُ، قَالَ كَادَ يَقْتُلُهُ الْعَطَشُ، فَنَزَعَتْ خُفَّهَا، فَأَوْثَقَتْهُ بِخِمَارِهَا، فَنَزَعَتْ لَهُ مِنَ الْمَاءِ، فَغُفِرَ لَهَا بِذَلِكَ ".
el-Hasen b. es-Sabbâh bize söyledi, [dedi ki]: İshâk el-Ezrak bize söyledi, [dedi ki]: Avf bize söyledi; [o] el-Hasen'den ve İbn Sîrîn'den; [onlar] Ebû Hureyre radıyallahu anh'den; [o da] Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den [naklederek] şöyle buyurdu: “Kötü yola düşmüş [bagıy/fahişe] bir kadın, bir kuyu başında susuzluktan dili sarkmış ve neredeyse susuzluktan ölecek bir köpeğe rastladı. Hemen (ayağındaki) ayakkabısını [huf] çıkardı, başörtüsüyle onu (ayakkabıyı) bağladı ve (kuyudan) onun için su çekti (ve hayvana içirdi). İşte bu (ameli) sebebiyle o kadın bağışlandı.”