3387. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ ابْنِ أَخِي جُوَيْرِيَةَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَأَبَا، عُبَيْدٍ أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَرْحَمُ اللَّهُ لُوطًا، لَقَدْ كَانَ يَأْوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ، وَلَوْ لَبِثْتُ فِي السِّجْنِ مَا لَبِثَ يُوسُفُ ثُمَّ أَتَانِي الدَّاعِي لأَجَبْتُهُ ".
Abdullah b. Muhammed b. Esmâ (Cuveyriye'nin erkek kardeşinin oğlu) bize söyledi, [dedi ki]: Cuveyriye b. Esmâ bize söyledi; [o] Mâlik'ten; [o] ez-Zührî'den; [ona da] Saîd b. el-Müseyyeb ve Ebû Ubeyd, Ebû Hureyre radıyallahu anh'den haber vermişler ki; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah Lut'a rahmet etsin! Şüphesiz o, çok güçlü bir rukne (köşeye/Allah'a) sığınıyordu. Eğer ben zindanda Yusuf'un kaldığı süre (kadar) kalsaydım, sonra bana (çıkaran) çağırıcı gelseydi, ona (hemen) icabet ederdim.”