3654. Hadis
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ أَبُو النَّضْرِ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ وَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ خَيَّرَ عَبْدًا بَيْنَ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ فَاخْتَارَ ذَلِكَ الْعَبْدُ مَا عِنْدَ اللَّهِ ". قَالَ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ، فَعَجِبْنَا لِبُكَائِهِ أَنْ يُخْبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ عَبْدٍ خُيِّرَ. فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ الْمُخَيَّرُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ أَعْلَمَنَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَمَنِّ النَّاسِ عَلَىَّ فِي صُحْبَتِهِ وَمَالِهِ أَبَا بَكْرٍ، وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا خَلِيلاً غَيْرَ رَبِّي لاَتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ، وَلَكِنْ أُخُوَّةُ الإِسْلاَمِ وَمَوَدَّتُهُ، لاَ يَبْقَيَنَّ فِي الْمَسْجِد ِباب إِلاَّ سُدَّ، إِلاَّ باب أَبِي بَكْرٍ ".
Abdullah b. Muhammed bana tahdis etti. [O dedi ki]: Ebu Amir bize tahdis etti. [O dedi ki]: Füleyh bize tahdis etti. [O] dedi ki: Salim Ebu'n-Nadr bana tahdis etti. [O], Busr b. Said'den; [o da] Ebu Said el-Hudri radıyallahu anh'dan [nakletti]. [Ebu Said] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem insanlara hutbe verdi ve: 'Şüphesiz Allah, bir kulu dünya ile Kendi katındakiler arasında muhayyer bıraktı da, o kul Allah katındakini seçti' buyurdu. Bunun üzerine Ebu Bekir ağlamaya başladı. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in muhayyer bırakılan bir kuldan haber vermesi üzerine onun ağlamasına şaşırdık. Meğer muhayyer bırakılan kişi Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in kendisiymiş ve Ebu Bekir de içimizde bunu en iyi bilenmiş. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: 'Arkadaşlığı ve malı hususunda bana insanların en fedakâr (ve cömert) olanı Ebu Bekir'dir. Eğer Rabbimden başka birini dost (halil) edinecek olsaydım mutlaka Ebu Bekir'i edinirdim. Fakat (aramızda) İslam kardeşliği ve sevgisi vardır. Mescidde, Ebu Bekir'in kapısı hariç kapatılmadık hiçbir kapı kalmasın.'