3708. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ دِينَارٍ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْجُهَنِيُّ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّاسَ، كَانُوا يَقُولُونَ أَكْثَرَ أَبُو هُرَيْرَةَ. وَإِنِّي كُنْتُ أَلْزَمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشِبَعِ بَطْنِي، حَتَّى لاَ آكُلُ الْخَمِيرَ، وَلاَ أَلْبَسُ الْحَبِيرَ، وَلاَ يَخْدُمُنِي فُلاَنٌ وَلاَ فُلاَنَةُ، وَكُنْتُ أُلْصِقُ بَطْنِي بِالْحَصْبَاءِ مِنَ الْجُوعِ، وَإِنْ كُنْتُ لأَسْتَقْرِئُ الرَّجُلَ الآيَةَ هِيَ مَعِي كَىْ يَنْقَلِبَ بِي فَيُطْعِمَنِي، وَكَانَ أَخْيَرَ النَّاسِ لِلْمِسْكِينِ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ، كَانَ يَنْقَلِبُ بِنَا فَيُطْعِمُنَا مَا كَانَ فِي بَيْتِهِ، حَتَّى إِنْ كَانَ لَيُخْرِجُ إِلَيْنَا الْعُكَّةَ الَّتِي لَيْسَ فِيهَا شَىْءٌ، فَنَشُقُّهَا فَنَلْعَقُ مَا فِيهَا.
Ahmed b. Ebi Bekir bize tahdis etti. [O dedi ki]: Muhammed b. İbrahim b. Dinar Ebu Abdullah el-Cühenî bize tahdis etti. [O], İbn Ebi Zi'b'den; [o], Said el-Makburi'den; [o da] Ebu Hureyre radıyallahu anh'dan [nakletti]. [Ebu Hureyre] dedi ki: İnsanlar (benim için): 'Ebu Hureyre çok (hadis rivayet) ediyor' diyorlardı. Oysa ben, (mayalı) has ekmek yemediğim, süslü (ipekli) elbiseler giymediğim ve bana hizmet eden bir hizmetçim de olmadığı halde sadece karnımı doyurmak karşılığında Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den ayrılmazdım. Açlıktan dolayı karnımı çakıl taşlarına yapıştırdığım olurdu. Ezberimde olan bir ayeti, beni evine götürüp bir şeyler yedirsin diye birine (bilmiyormuş gibi) sorardım. Miskinlere (fakirlere) karşı insanların en hayırlısı ise Cafer b. Ebi Talib idi. O bizi evine götürür ve evinde ne varsa bize yedirirdi. Hatta içinde hiçbir şey kalmamış (boşalmış) yağ tulumunu çıkarır, biz de onu yarıp içindekileri yalardık.