3715. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاطِمَةَ ابْنَتَهُ فِي شَكْوَاهُ الَّذِي قُبِضَ فِيهَا، فَسَارَّهَا بِشَىْءٍ فَبَكَتْ، ثُمَّ دَعَاهَا فَسَارَّهَا فَضَحِكَتْ، قَالَتْ فَسَأَلْتُهَا عَنْ ذَلِكَ. فَقَالَتْ سَارَّنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ يُقْبَضُ فِي وَجَعِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَبَكَيْتُ، ثُمَّ سَارَّنِي فَأَخْبَرَنِي أَنِّي أَوَّلُ أَهْلِ بَيْتِهِ أَتْبَعُهُ فَضَحِكْتُ.
Yahya b. Kazaa bize tahdis etti. [O dedi ki]: İbrahim b. Sa'd bize tahdis etti. [O], babasından; [o], Urve'den; [o da] Aişe radıyallahu anha'dan [nakletti]. [Aişe] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem vefat ettiği hastalığı sırasında kızı Fatıma'yı çağırdı ve ona gizlice bir şey söyledi, bunun üzerine (Fatıma) ağladı. Sonra onu (tekrar) çağırdı ve gizlice bir şey söyledi, (bu sefer) Fatıma güldü. [Aişe] dedi ki: Ona bunun (sebebini) sordum. Dedi ki: 'Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bana gizlice, vefat ettiği bu hastalığında ruhunun alınacağını haber verdi, ben de ağladım. Sonra bana gizlice, onun ehlinden ona ilk tabi olacak (kavuşacak) kişinin ben olduğumu haber verdi, ben de (buna) güldüm.'