3718. Hadis
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، سَمِعْتُ مَرْوَانَ، كُنْتُ عِنْدَ عُثْمَانَ، أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ اسْتَخْلِفْ. قَالَ وَقِيلَ ذَاكَ قَالَ نَعَمْ، الزُّبَيْرُ. قَالَ أَمَا وَاللَّهِ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ خَيْرُكُمْ. ثَلاَثًا.
Ubeyd b. İsmail bana tahdis etti. [O dedi ki]: Ebu Üsame bize tahdis etti. [O], Hişam'dan; [o], babasından [nakletti]. [Urve] dedi ki: Mervan'ı şöyle derken işittim: Osman'ın yanındaydım, ona bir adam geldi ve: 'Birini halife ata' dedi. [Osman]: 'Bu söylendi mi (insanlar bunu diyor mu)?' dedi. [Adam]: 'Evet, Zübeyr'i [diyorlar]' dedi. Bunun üzerine [Osman]: 'Dikkat edin! Vallahi siz onun en hayırlınız olduğunu pekala biliyorsunuz' dedi ve bunu üç kere tekrarladı.