3904. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عُبَيْدٍ ـ يَعْنِي ابْنَ حُنَيْنٍ ـ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ " إِنَّ عَبْدًا خَيَّرَهُ اللَّهُ بَيْنَ أَنْ يُؤْتِيَهُ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا مَا شَاءَ، وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ، فَاخْتَارَ مَا عِنْدَهُ ". فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ فَدَيْنَاكَ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا. فَعَجِبْنَا لَهُ، وَقَالَ النَّاسُ انْظُرُوا إِلَى هَذَا الشَّيْخِ، يُخْبِرُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ عَبْدٍ خَيَّرَهُ اللَّهُ بَيْنَ أَنْ يُؤْتِيَهُ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ وَهْوَ يَقُولُ فَدَيْنَاكَ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا. فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ الْمُخَيَّرَ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ هُوَ أَعْلَمَنَا بِهِ. وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَمَنِّ النَّاسِ عَلَىَّ فِي صُحْبَتِهِ وَمَالِهِ أَبَا بَكْرٍ، وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا خَلِيلاً مِنْ أُمَّتِي لاَتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ، إِلاَّ خُلَّةَ الإِسْلاَمِ، لاَ يَبْقَيَنَّ فِي الْمَسْجِدِ خَوْخَةٌ إِلاَّ خَوْخَةُ أَبِي بَكْرٍ ".
İshâmîl b. Abdillah bize söyledi, [dedi ki]: Mâlik bana söyledi; [o] Ömer b. Ubeydillah'ın azatlısı Ebû'n-Nadr'dan, [o] Ubeyd'den -yani İbn Huneyn'den-, [o da] Ebû Saîd el-Hudrî radıyallahu anh'den [nakletti] ki, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem minbere oturdu ve şöyle buyurdu: "Şüphesiz Allah, bir kulu dünya hayatının süsünden dilediğini kendisine verilmesi ile Kendi katındakiler arasında muhayyer (serbest) bıraktı; o [kul] da O'nun (Allah'ın) katındakileri seçti." Bunun üzerine Ebû Bekir ağladı ve: "Babalarımız ve annelerimiz sana feda olsun!" dedi. Biz onun bu [ağlamasına] şaşırdık. İnsanlar da: "Şu ihtiyara bakın! Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Allah'ın dünya hayatının süsünü vermesi ile Kendi katındakiler arasında muhayyer bıraktığı bir kuldan haber veriyor, o ise: 'Babalarımız ve annelerimiz sana feda olsun!' diyor" dediler. Meğerse [seçme hakkı verilip] muhayyer bırakılan bizzat Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem imiş; Ebû Bekir ise O'nu (Resulullah'ı) bizden daha iyi tanıyormuş. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem [devamla] şöyle buyurdu: "Şüphesiz dostluğu ve malı yönünden bana karşı insanların en cömerdi (fedakârı) Ebû Bekir'dir. Eğer ümmetimden birini halîl (en yakın dost) edinecek olsaydım, mutlaka Ebû Bekir'i edinirdim; lakin İslam kardeşliği [vardır]. Mescidde Ebû Bekir'in kapısı hariç, hiçbir havha (küçük kapı) [açık] bırakılmasın."