3988. Hadis
حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنِّي لَفِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ إِذِ الْتَفَتُّ، فَإِذَا عَنْ يَمِينِي وَعَنْ يَسَارِي فَتَيَانِ حَدِيثَا السِّنِّ، فَكَأَنِّي لَمْ آمَنْ بِمَكَانِهِمَا، إِذْ قَالَ لِي أَحَدُهُمَا سِرًّا مِنْ صَاحِبِهِ يَا عَمِّ أَرِنِي أَبَا جَهْلٍ. فَقُلْتُ يَا ابْنَ أَخِي، وَمَا تَصْنَعُ بِهِ قَالَ عَاهَدْتُ اللَّهَ إِنْ رَأَيْتُهُ أَنْ أَقْتُلَهُ أَوْ أَمُوتَ دُونَهُ. فَقَالَ لِي الآخَرُ سِرًّا مِنْ صَاحِبِهِ مِثْلَهُ قَالَ فَمَا سَرَّنِي أَنِّي بَيْنَ رَجُلَيْنِ مَكَانَهُمَا، فَأَشَرْتُ لَهُمَا إِلَيْهِ، فَشَدَّا عَلَيْهِ مِثْلَ الصَّقْرَيْنِ حَتَّى ضَرَبَاهُ، وَهُمَا ابْنَا عَفْرَاءَ.
Ya'kûb [b. İbrahim b. Sa'd] bana söyledi, [dedi ki]: İbrâhîm b. Sa'd bize söyledi, [dedi ki]: [O] babasından, [babası da] dedesinden [nakletti] ki; Abdurrahmân b. Avf şöyle demiştir: 'Bedir günü safta duruyordum. Bir ara çevreme baktığımda sağımda ve solumda yaşları oldukça genç iki delikanlı gördüm. [Genç oldukları için] kendimi onların arasında pek güvende hissetmemiştim. O esnada onlardan biri, arkadaşından gizlice bana: "Ey amca! Bana Ebû Cehil'i gösterir misin?" dedi. Ben de: "Ey yeğenim! Onu ne yapacaksın?" dedim. "Allah'a söz verdim; eğer onu görürsem ya onu öldüreceğim ya da bu uğurda canımı vereceğim!" dedi. Sonra diğeri de arkadaşından gizlice bana benzeri sözler söyledi. [Onların bu kahramanlıklarını görünce], artık bu iki gencin yerinde [güçlü kuvvetli] iki adam arasında olmak beni [bundan daha fazla] sevindirmezdi. Onlara [Ebû Cehil'i] işaret ettim. Bunun üzerine [iki delikanlı] iki şahin gibi ona doğru atıldılar ve kılıçlarıyla ona vurdular. Bunlar Afrâ'nın iki oğlu [Muâz ve Muavviz] idi.'