4045. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، إِبْرَاهِيمَ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ، أُتِيَ بِطَعَامٍ، وَكَانَ صَائِمًا فَقَالَ قُتِلَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ، وَهْوَ خَيْرٌ مِنِّي، كُفِّنَ فِي بُرْدَةٍ، إِنْ غُطِّيَ رَأْسُهُ بَدَتْ رِجْلاَهُ، وَإِنْ غُطِّيَ رِجْلاَهُ بَدَا رَأْسُهُ ـ وَأُرَاهُ قَالَ ـ وَقُتِلَ حَمْزَةُ وَهْوَ خَيْرٌ مِنِّي، ثُمَّ بُسِطَ لَنَا مِنَ الدُّنْيَا مَا بُسِطَ، أَوْ قَالَ أُعْطِينَا مِنَ الدُّنْيَا مَا أُعْطِينَا، وَقَدْ خَشِينَا أَنْ تَكُونَ حَسَنَاتُنَا عُجِّلَتْ لَنَا. ثُمَّ جَعَلَ يَبْكِي حَتَّى تَرَكَ الطَّعَامَ.
Abdânize bize söyledi, [dedi ki]: Abdullâh [b. el-Mübârek] bize söyledi, [dedi ki]: Şu'be bize Sa'd b. İbrâhîm'den, o babası İbrâhîm'den [naklen] haber verdi ki; [bir gün] Abdurrahmân b. Avf'a yemek getirildi. Kendisi o sırada oruçluydu. Şöyle dedi: 'Mus'ab b. Umeyr [Uhud'da] şehit edildi; o benden daha hayırlıydı. [Kefenleneceği zaman] tek bir hırkaya sarılmıştı; başı örtülse ayakları, ayakları örtülse başı açıkta kalıyordu.' -[Sa'd] babasının şöyle dediğini de sanıyorum:- 'Hamza da şehit edildi, o da benden daha hayırlıydı. Sonra dünya [nimetleri] bize alabildiğine sunuldu veya [babam] şöyle dedi: Dünyadan bize verilebileceği kadar verildi. Gerçekten biz, iyiliklerimizin karşılığının [Ahirete kalmayıp] dünyada erkenden verilmiş olmasından korktuk!' Sonra Abdurrahmân ağlamaya başladı, hatta yemeği [yemeden] bıraktı.