4051. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا {إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ} بَنِي سَلِمَةَ وَبَنِي حَارِثَةَ، وَمَا أُحِبُّ أَنَّهَا لَمْ تَنْزِلْ، وَاللَّهُ يَقُولُ {وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا}
Muhammed b. Yûsuf [el-Firyâbî] bize [nakletti], [o] İbn Uyeyne'den, [o] Amr'dan, [o da] Câbir radıyallahu anh'tan [şöyle nakletti]: Câbir dedi ki: { إِذْ هَمَّت طَّائِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا } "Hani sizden iki grup [korkuya kapılarak] gevşeklik göstermeye yeltenmişti" (Âl-i İmrân, 122) [ayeti] bizim hakkımızda -yani Benû Selime ve Benû Hârise hakkında- nazil olmuştur. [Hakkımızda inen bu ikazdan dolayı] bu ayetin nazil olmamış olmasını asla istemezdim; zira Allah [ayetin devamında]: { وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا } "Oysa Allah onların [her ikisinin de] velisidir / yardımcısıdır" buyurmaktadır.