4088. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَبْعِينَ رَجُلاً لِحَاجَةٍ يُقَالُ لَهُمُ الْقُرَّاءُ، فَعَرَضَ لَهُمْ حَيَّانِ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ رِعْلٌ وَذَكْوَانُ، عِنْدَ بِئْرٍ يُقَالُ لَهَا بِئْرُ مَعُونَةَ، فَقَالَ الْقَوْمُ وَاللَّهِ مَا إِيَّاكُمْ أَرَدْنَا، إِنَّمَا نَحْنُ مُجْتَازُونَ فِي حَاجَةٍ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَقَتَلُوهُمْ فَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمْ شَهْرًا فِي صَلاَةِ الْغَدَاةِ، وَذَلِكَ بَدْءُ الْقُنُوتِ وَمَا كُنَّا نَقْنُتُ. قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَسَأَلَ رَجُلٌ أَنَسًا عَنِ الْقُنُوتِ أَبَعْدَ الرُّكُوعِ، أَوْ عِنْدَ فَرَاغٍ مِنَ الْقِرَاءَةِ قَالَ لاَ بَلْ عِنْدَ فَرَاغٍ مِنَ الْقِرَاءَةِ.
Ebû Ma'mer bize söyledi, [dedi ki]: Abdülvâris bize Abdülazîz'den, o da Enes radıyallahu anh'tan [şu acı hadiseyi] nakletti: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem bir vazife için 'Kurrâ' diye isimlendirilen yetmiş kişiyi [heyet olarak] göndermişti. Bi'r-i Maûne denilen kuyunun başında Benî Süleym'den Ri'l ve Zekvân kabileleri onların yollarını kesti. [Kurrâ olan] sahabeler: 'Vallahi bizim sizinle bir derdimiz yok; biz sadece Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in bir işi için [buradan] geçip gitmekteyiz' dediler. Lakin onlar sahabeleri katlettiler. Bunun üzerine Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem tam bir ay boyunca sabah namazlarında onlara [katillere] beddua etti. İşte bu, kunutun başlangıcıydı; biz daha önce kunut yapmazdık. Abdülazîz [b. Suheyb] der ki: Bir adam Enes'e; 'Kunut rükûdan sonra mı yoksa kıraat bittiğinde mi [yapılır]?' diye sordu. Enes: 'Hayır, bilakis kıraat bittiğinde [rükûdan önce] yapılır' cevabını verdi.