4234. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ثَوْرٌ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ، مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ افْتَتَحْنَا خَيْبَرَ، وَلَمْ نَغْنَمْ ذَهَبًا وَلاَ فِضَّةً، إِنَّمَا غَنِمْنَا الْبَقَرَ وَالإِبِلَ وَالْمَتَاعَ وَالْحَوَائِطَ، ثُمَّ انْصَرَفْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى وَادِي الْقُرَى، وَمَعَهُ عَبْدٌ لَهُ يُقَالُ لَهُ مِدْعَمٌ، أَهْدَاهُ لَهُ أَحَدُ بَنِي الضِّبَابِ، فَبَيْنَمَا هُوَ يَحُطُّ رَحْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَهُ سَهْمٌ عَائِرٌ حَتَّى أَصَابَ ذَلِكَ الْعَبْدَ، فَقَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لَهُ الشَّهَادَةُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَلَى وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، إِنَّ الشَّمْلَةَ الَّتِي أَصَابَهَا يَوْمَ خَيْبَرَ مِنَ الْمَغَانِمِ لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ لَتَشْتَعِلُ عَلَيْهِ نَارًا ". فَجَاءَ رَجُلٌ حِينَ سَمِعَ ذَلِكَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشِرَاكٍ أَوْ بِشِرَاكَيْنِ، فَقَالَ هَذَا شَىْءٌ كُنْتُ أَصَبْتُهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " شِرَاكٌ أَوْ شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ ".
Abdullâh b. Muhammed bize anlattı, [dedi ki]: Muâviye b. Amr bize anlattı, [dedi ki]: Ebû İshâk bize Mâlik b. Enes’ten anlattı. [Dedi ki]: Sevr bana anlattı, [dedi ki]: İbn Mutî’in azatlısı Sâlim bana anlattı; o Ebû Hureyre radıyallahu anh’ı şöyle derken işitmiştir: "Biz Hayber’i fethettik. Altın ve gümüş ganimet almadık; ancak sığır, deve, meta (eşya/mal) ve bahçeler ganimet aldık. Sonra Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte Vâdi’l-Kurâ’ya (doğru) döndük. Onunla beraber Mid‘am denilen bir kölesi vardı. Onu kendisine Benî Dıbâb’dan biri hediye etmişti. O, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in yükünü (rahlesini) indirirken ona serseri (nereden geldiği belli olmayan) bir ok geldi ve o köleye isabet etti (öldürdü). İnsanlar: 'Şehitlik ona afiyet olsun (ne mutlu ona)!' dediler. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: 'Hayır (öyle değil)! Nefsim elinde olan Allah’a yemin olsun ki, Hayber günü ganimetlerden aldığı ve henüz taksimatı yapılmamış olan o şemle (bürümdük/örtü), onun üzerinde ateş olup alevlenmektedir' buyurdu. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’den bunu işitince bir adam bir veya iki ayakkabı bağı (şirâk) getirdi ve: 'Bu (benim) aldığım bir şeydi' dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: '(Bu) ateşten bir veya iki bağdır' buyurdu."