4419. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْحِجْرِ قَالَ " لاَ تَدْخُلُوا مَسَاكِنَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ، أَنْ يُصِيبَكُمْ مَا أَصَابَهُمْ إِلاَّ أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ ". ثُمَّ قَنَّعَ رَأْسَهُ وَأَسْرَعَ السَّيْرَ حَتَّى أَجَازَ الْوَادِيَ.
Bize Abdullah b. Muhammed el-Cu’fî anlattı, bize Abdürrezzâk anlattı, bize Ma’mer haber verdi, o Zührî’den, o Sâlim’den, o İbn Ömer’den radıyallahu anhümâ [nakletti]. Dedi ki: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem, Hicr’e (Semûd kavminin yurduna) uğradığında şöyle buyurdu: "Nefislerine zulmedenlerin meskenlerine, ağlar bir halde olmanız durumu müstesna, girmeyin. (Aksi takdirde) onlara isabet eden (azap) size de isabet eder/edebilir." Sonra başını (elbisesiyle) örttü ve vadiyi geçinceye kadar yürüyüşünü hızlandırdı.