4753. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ اسْتَأْذَنَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَبْلَ مَوْتِهَا عَلَى عَائِشَةَ، وَهْىَ مَغْلُوبَةٌ قَالَتْ أَخْشَى أَنْ يُثْنِيَ عَلَىَّ. فَقِيلَ ابْنُ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمِنْ وُجُوهِ الْمُسْلِمِينَ. قَالَتِ ائْذَنُوا لَهُ. فَقَالَ كَيْفَ تَجِدِينَكِ قَالَتْ بِخَيْرٍ إِنِ اتَّقَيْتُ. قَالَ فَأَنْتِ بِخَيْرٍ ـ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ـ زَوْجَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَنْكِحْ بِكْرًا غَيْرَكِ، وَنَزَلَ عُذْرُكِ مِنَ السَّمَاءِ. وَدَخَلَ ابْنُ الزُّبَيْرِ خِلاَفَهُ فَقَالَتْ دَخَلَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَثْنَى عَلَىَّ وَوَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ نِسْيًا مَنْسِيًّا.
Bize Muhammed bin el-Müsenna tahdis etti, bize Yahya tahdis etti, o Ömer bin Saîd bin Ebi Hüseyn'den, [şöyle] dedi: Bana İbn Ebi Müleyke tahdis etti; (İbn Ebi Müleyke) şöyle dedi: İbn Abbas, vefatından önce [hasta iken] Aişe'nin yanına girmek için izin istedi. (Aişe radıyallahu anhâ ağrılarından dolayı) kendinden geçmiş bir haldeydi; [İbn Abbas'ın gelişini duyunca]: “Beni övmesinden korkuyorum” dedi. Yanındakiler: “[O], Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in amcasının oğlu ve Müslümanların ileri gelenlerindendir” dediler. [Aişe]: “Ona izin verin” dedi. [İbn Abbas içeri girince]: “Kendini nasıl hissediyorsun?” diye sordu. [Aişe]: “[Eğer Allah'tan hakkıyla] sakınmışsam iyiyim” dedi. [İbn Abbas]: “İnşallah iyilik üzeresin! Sen Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in zevcesisin; o senden başka hiçbir bakire kadınla evlenmedi. Ayrıca [hakkındaki] beraat [masumluğun] gökten indi” dedi. [İbn Abbas çıktıktan] sonra İbn ez-Zübeyr girdi. [Aişe ona]: “İbn Abbas içeri girdi ve beni öven sözler söyledi. [Vallahi] keşke [bu olayları hiç yaşamamış ve] unutulup gitmiş bir şey (nisyen mensiyyâ) olsaydım!” dedi.