4833. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسِيرُ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَسِيرُ مَعَهُ لَيْلاً، فَسَأَلَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَنْ شَىْءٍ، فَلَمْ يُجِبْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ سَأَلَهُ فَلَمْ يُجِبْهُ، ثُمَّ سَأَلَهُ فُلَمْ يُجِبْهُ، فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ثَكِلَتْ أُمُّ عُمَرَ، نَزَرْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، كُلَّ ذَلِكَ لاَ يُجِيبُكَ. قَالَ عُمَرُ فَحَرَّكْتُ بَعِيرِي، ثُمَّ تَقَدَّمْتُ أَمَامَ النَّاسِ، وَخَشِيتُ أَنْ يُنْزَلَ فِيَّ الْقُرْآنُ، فَمَا نَشِبْتُ أَنْ سَمِعْتُ صَارِخًا يَصْرُخُ بِي فَقُلْتُ لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ نَزَلَ فِيَّ قُرْآنٌ. فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ " لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَىَّ اللَّيْلَةَ سُورَةٌ لَهِيَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ". ثُمَّ قَرَأَ "{إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا}"
Abdullah b. Mesleme bize tahdis etti, Malik’ten; [o da] Zeyd b. Eslem’den; [o da] babasından [naklederek] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem seferlerinden birinde yol alıyordu, Ömer b. el-Hattâb [radıyallahu anh] da geceleyin onunla beraber yol alıyordu. Ömer b. el-Hattâb [radıyallahu anh] ona bir şey hakkında sordu, fakat Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona cevap vermedi. Sonra [tekrar] sordu, [yine] cevap vermedi. Sonra [tekrar] sordu, [yine] cevap vermedi. Bunun üzerine Ömer b. el-Hattâb [radıyallahu anh] [kendi kendine]: “Annesi Ömer’e ağlasın! Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i üç kere darladın (ısrarla sordun), [o] ise bunların hiçbirinde sana cevap vermiyor.” dedi. Ömer [radıyallahu anh] dedi ki: “Bunun üzerine devemi hareket ettirdim, sonra insanların önüne geçtim ve hakkımda Kur’an [ayeti] indirilmesinden korktum. Çok geçmeden bana seslenen birinin sesini duydum. [Kendi kendime]: ‘Doğrusu hakkımda Kur’an [ayeti] indirilmiş olmasından korkuyordum.’ dedim. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e geldim ve ona selam verdim. Buyurdu ki: “Bu gece bana öyle bir sure indirildi ki, o bana üzerine güneşin doğduğu her şeyden daha sevimlidir.” Sonra { إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا } “Şüphesiz biz sana apaçık bir fetih verdik.” [ayetini] okudu.