5012. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسِيرُ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَسِيرُ مَعَهُ لَيْلاً فَسَأَلَهُ عُمَرُ عَنْ شَىْءٍ فَلَمْ يُجِبْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ سَأَلَهُ فَلَمْ يُجِبْهُ ثُمَّ سَأَلَهُ فَلَمْ يُجِبْهُ، فَقَالَ عُمَرُ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ نَزَرْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَ مَرَّاتٍ كُلَّ ذَلِكَ لاَ يُجِيبُكَ، قَالَ عُمَرُ فَحَرَّكْتُ بَعِيرِي حَتَّى كُنْتُ أَمَامَ النَّاسِ وَخَشِيتُ أَنْ يَنْزِلَ فِيَّ قُرْآنٌ فَمَا نَشِبْتُ أَنْ سَمِعْتُ صَارِخًا يَصْرُخُ ـ قَالَ ـ فَقُلْتُ لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ نَزَلَ فِيَّ قُرْآنٌ ـ قَالَ ـ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ " لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَىَّ اللَّيْلَةَ سُورَةٌ لَهِيَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ". ثُمَّ قَرَأَ {إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا}
İsmail bize tahdis etti. [Dedi ki:] Malik bana tahdis etti. [O], Zeyd b. Eslem'den; [o], babasından [naklederek] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem seferlerinden birinde geceleyin yürüyordu. Ömer b. Hattab da onunla birlikte yürüyordu. Ömer ona bir şey sordu, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona cevap vermedi. Sonra (yine) sordu, cevap vermedi. Sonra (yine) sordu, cevap vermedi. Ömer dedi ki: ‘Anan seni yitirsin (Vah sana) ey Ömer! Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e üç defa ısrar ettin, hiçbirinde sana cevap vermedi.’ Ömer dedi ki: “Devemi hareket ettirip insanların önüne geçtim ve hakkımda bir Kur'an (ayeti) inmesinden korktum. Çok geçmeden bir bağırıcının (beni) çağırdığını işittim. ‘Hakkımda Kur'an inmiş olmasından korkmuştum (işte oldu)’ dedim. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelip selam verdim. Buyurdu ki: ‘Bu gece bana öyle bir sure indirildi ki, o bana üzerine güneşin doğduğu her şeyden daha sevimlidir.’ Sonra: { İnnâ fetahnâ leke fethan mübînâ } (Fetih Suresi)ni okudu.”