5147. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ ذَكْوَانَ، قَالَ قَالَتِ الرُّبَيِّعُ بِنْتُ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَ. جَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ حِينَ بُنِيَ عَلَىَّ، فَجَلَسَ عَلَى فِرَاشِي كَمَجْلِسِكَ مِنِّي، فَجَعَلَتْ جُوَيْرِيَاتٌ لَنَا يَضْرِبْنَ بِالدُّفِّ وَيَنْدُبْنَ مَنْ قُتِلَ مِنْ آبَائِي يَوْمَ بَدْرٍ، إِذْ قَالَتْ إِحْدَاهُنَّ وَفِينَا نَبِيٌّ يَعْلَمُ مَا فِي غَدٍ. فَقَالَ " دَعِي هَذِهِ، وَقُولِي بِالَّذِي كُنْتِ تَقُولِينَ ".
Bize Müsedded tahdis etti, [o] bize Bişr bin el-Mufaddal tahdis etti, [o] bize Hâlid bin Zekvân tahdis etti; [o] dedi ki: Muavviz ibn Afrâ'nın kızı er-Rubeyyi' [şöyle] dedi: “Benim [düğünüm yapılıp] gerdeğe girdiğim zaman Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem -yanıma- gelip girdi. [Tıpkı] şu anda senin benim karşıma oturduğun gibi yatağımın üzerine oturdu. Cariyelerimiz def çalmaya ve Bedir günü öldürülmüş olan babalarımın iyiliklerini sayıp dökmeye başladılar. O sırada onlardan biri: ‘Aramızda yarın ne olacağını bilen bir Nebi var’ dedi. Bunun üzerine [Resûlullah]: ‘Bunu bırak, [daha önce] söylediğin şeyleri söyle!’ buyurdu.”