5250. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ عَاتَبَنِي أَبُو بَكْرٍ وَجَعَلَ يَطْعُنُنِي بِيَدِهِ فِي خَاصِرَتِي فَلاَ يَمْنَعُنِي مِنَ التَّحَرُّكِ إِلاَّ مَكَانُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَأْسُهُ عَلَى فَخِذِي.
Bize Abdullah bin Yusuf tahdis etti, [o] bize Mâlik haber verdi, [o] Abdurrahman bin el-Kâsım'dan, [o] babasından, [o] Âişe'den [naklederek]; o şöyle demiştir: [Bir seferde gerdanlığımı kaybettiğim için] Ebû Bekir beni azarladı ve eliyle böğrüme dürtmeye başladı. Beni kımıldamaktan alıkoyan tek şey, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in [dizimdeki] yeri ve başının uyluğumun üzerinde olmasıydı.