5321. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَذْكُرُ، أَنَّ يَحْيَى بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ، طَلَّقَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَكَمِ، فَانْتَقَلَهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، فَأَرْسَلَتْ عَائِشَةُ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى مَرْوَانَ وَهْوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ اتَّقِ اللَّهَ وَارْدُدْهَا إِلَى بَيْتِهَا. قَالَ مَرْوَانُ فِي حَدِيثِ سُلَيْمَانَ إِنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَكَمِ غَلَبَنِي. وَقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَوَمَا بَلَغَكِ شَأْنُ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْ لاَ يَضُرُّكَ أَنْ لاَ تَذْكُرَ حَدِيثَ فَاطِمَةَ. فَقَالَ مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ إِنْ كَانَ بِكِ شَرٌّ فَحَسْبُكِ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ مِنَ الشَّرِّ.
Bize İsmail tahdis etti, [o] bize Mâlik tahdis etti, [o] Yahya bin Saîd'den, [o] el-Kâsım bin Muhammed'den [naklederek]; o şöyle zikredildiğini işitmiştir: Yahya bin Saîd bin el-Âs, Abdurrahman bin el-Hakem'in kızını boşadı. Bunun üzerine Abdurrahman kızını (evinden alıp başka yere) taşıdı. Müminlerin Annesi Âişe, Medine Valisi olan Mervân'a: “Allah'tan kork ve onu evine geri döndür” diye haber gönderdi. Mervân, Süleyman'ın hadisinde: “Abdurrahman bin el-Hakem (beni dinlemedi) bana galip geldi” dedi. el-Kâsım bin Muhammed [Âişe'ye]: “Sana Fâtıma bint Kays'ın durumu ulaşmadı mı?” deyince, Âişe: “Fâtıma'nın hadisini zikretmemenin sana bir zararı olmaz [zikretme]” dedi. Mervân bin el-Hakem [Âişe'ye]: “Eğer sende bir şer (bu konuyu dert etme) varsa, bu ikisi arasındaki şer (geçimsizlik) sana yeter” dedi.