5454. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ النُّعْمَانِ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَيْبَرَ، فَلَمَّا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ دَعَا بِطَعَامٍ فَمَا أُتِيَ إِلاَّ بِسَوِيقٍ، فَأَكَلْنَا فَقَامَ إِلَى الصَّلاَةِ، فَتَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا.
Bize Ali tahdis etti, bize Süfyan tahdis etti, (dedi ki) Yahyâ bin Saîd'i işittim, Beşîr bin Yesâr'dan, [o] Süveyd bin Nu'mân'dan [naklederek]; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte Hayber'e (gitmek üzere) çıktık. Sahbâ (mevkiine) geldiğimizde (Nebi) yemek istedi. Kendisine 'sevîk' (kavut) dışında bir şey getirilmedi. (Ondan) yedik. Sonra namaza kalktı; ağzını çalkaladı (mazmaza yaptı), biz de (ağzımızı) çalkaladık.