5917. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ مُوَافَقَةَ أَهْلِ الْكِتَابِ فِيمَا لَمْ يُؤْمَرْ فِيهِ، وَكَانَ أَهْلُ الْكِتَابِ يَسْدِلُونَ أَشْعَارَهُمْ، وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يَفْرُقُونَ رُءُوسَهُمْ، فَسَدَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نَاصِيَتَهُ، ثُمَّ فَرَقَ بَعْدُ.
Ahmed b. Yunus bize tahdis etti. İbrahim b. Sa'd bize tahdis etti. İbn Şihab bize tahdis etti. Ubeydullah b. Abdullah'tan; İbn Abbas'tan [radıyallahu anhuma] [naklederek] dedi ki: "Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem kendisine [hakkında] emir verilmeyen konularda Kitap Ehli'ne muvafakat etmeyi severdi. Kitap Ehli saçlarını sedl yaparlar (düz salarlardı). Müşrikler ise başlarını fark ederler (ayırırlardı). Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem [bir süre] perçemini sedl yaptı, sonra ise fark etti."