6014. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا زَالَ يُوصِينِي جِبْرِيلُ بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ ".
İsmail b. Ebi Uveys bize tahdis etti, dedi ki Malik bana tahdis etti; Yahya b. Said’den [naklederek]. Dedi ki Ebu Bekir b. Muhammed bana haber verdi; Amre’den; [o da] Aişe radıyallahu anha’dan; [o da] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklederek]. Buyurdu ki: “Cebrail bana komşuyu (komşu hakkını) o kadar (çok) tavsiye etti ki, onu (mirasçılar arasına katıp) ona mirasçı kılacak zannettim.”