6045. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَعْمَرَ، أَنَّ أَبَا الأَسْوَدِ الدِّيلِيَّ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي ذَرٍّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَرْمِي رَجُلٌ رَجُلاً بِالْفُسُوقِ، وَلاَ يَرْمِيهِ بِالْكُفْرِ، إِلاَّ ارْتَدَّتْ عَلَيْهِ، إِنْ لَمْ يَكُنْ صَاحِبُهُ كَذَلِكَ ".
Ebu Ma'mer bize tahdis etti, Abdulvaris bize tahdis etti; Hüseyin’den; [o da] Abdullah b. Büreyde’den [naklederek]. Dedi ki Yahya b. Ya'mer bana tahdis etti ki; Ebu’l-Esved ed-Dili ona Ebu Zer radıyallahu anh’dan tahdis etmiş. O, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işitmiş: “Bir adam başka bir adama fısk (günahkarlık) isnad etmez ve ona küfür isnad etmez ki; eğer arkadaşı (kendisine isnad edilen) o gibi değilse, (bu söz) kendi üzerine geri dönmüş olmasın.”