6057. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ وَالْجَهْلَ فَلَيْسَ لِلَّهِ حَاجَةٌ أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ ". قَالَ أَحْمَدُ أَفْهَمَنِي رَجُلٌ إِسْنَادَهُ.
Ahmed b. Yunus bize tahdis etti, İbn Ebi Zib bize tahdis etti; el-Makburi’den; babasından; [o da] Ebu Hureyre’den; [o da] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklederek]. Buyurdu ki: “Kim yalan sözü (kavle’z-zur), onunla amel etmeyi ve cahilliği terk etmezse, Allah’ın onun yemesini ve içmesini terk etmesine ihtiyacı yoktur.” Ahmed (b. Yunus) dedi ki: Bir adam bana isnadını öğretti.