6059. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِسْمَةً، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ وَاللَّهِ مَا أَرَادَ مُحَمَّدٌ بِهَذَا وَجْهَ اللَّهِ. فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ، فَتَمَعَّرَ وَجْهُهُ وَقَالَ " رَحِمَ اللَّهُ مُوسَى، لَقَدْ أُوذِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ ".
Muhammed b. Yusuf bize tahdis etti, Süfyan bize haber verdi; A'meş’ten; Ebu Vail’den; [o da] İbn Mesud radıyallahu anh’dan [naklederek]. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir taksimat yaptı. Ensar’dan bir adam dedi ki: “Vallahi Muhammed bununla Allah’ın rızasını murad etmedi.” Ben Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e geldim ve bunu ona haber verdim. Yüzü değişti ve şöyle buyurdu: “Allah Musa’ya rahmet etsin. O, bundan daha çoğuyla eziyet gördü de sabretti.”