6151. Hadis
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ الْهَيْثَمَ بْنَ أَبِي سِنَانٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، فِي قَصَصِهِ يَذْكُرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَخًا لَكُمْ لاَ يَقُولُ الرَّفَثَ ". يَعْنِي بِذَاكَ ابْنَ رَوَاحَةَ قَالَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ يَتْلُو كِتَابَهُ إِذَا انْشَقَّ مَعْرُوفٌ مِنَ الْفَجْرِ سَاطِعُ أَرَانَا الْهُدَى بَعْدَ الْعَمَى فَقُلُوبُنَا بِهِ مُوقِنَاتٌ أَنَّ مَا قَالَ وَاقِعُ يَبِيتُ يُجَافِي جَنْبَهُ عَنْ فِرَاشِهِ إِذَا اسْتَثْقَلَتْ بِالْكَافِرِينَ الْمَضَاجِعُ تَابَعَهُ عُقَيْلٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ. وَقَالَ الزُّبَيْدِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وَالأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ.
Asbağ bize tahdis etti, dedi ki Abdullah b. Vehb bana haber verdi, dedi ki Yunus bana haber verdi; İbn Şihab’dan ki Heysem b. Ebi Sinan, Ebu Hureyre’yi kıssalarında şöyle derken işittiğini haber vermiş: O, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle derken zikrediyordu: “Şüphesiz bir kardeşiniz var ki o batıl söz söylemez.” —Bununla İbn Ravaha’yı kastediyor ve dedi ki:— “İçimizde Resulullah var, (Allah’ın) kitabını okuyor, Fecirden parlak bir aydınlık yarıldığında. O bize hidayeti gösterdi körlükten sonra, bu yüzden kalplerimiz, Onun her söylediğinin gerçek olduğuna kesinlikle inanmıştır. O gecelerken yanını yatağından uzak tutar, Müşriklerin yatakları onlara ağır bastığı zaman.” Bunu Ukayl, Zühri’den (tariykıyla) takip etti. Zübeydi dedi ki Zühri’den; Said ve A'rec’den; Ebu Hureyre’den [naklederek].