6276. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَسْطَ السَّرِيرِ، وَأَنَا مُضْطَجِعَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ تَكُونُ لِيَ الْحَاجَةُ، فَأَكْرَهُ أَنْ أَقُومَ فَأَسْتَقْبِلَهُ فَأَنْسَلُّ انْسِلاَلاً.
Kuteybe bize tahdis etti, Cerir bize tahdis etti; A'meş’ten; Ebu’d-Duha’dan; Mesruk’tan; Aişe radıyallahu anha’dan [naklederek]. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem seririn (karyolanın) ortasında namaz kılardı. Ben de onunla kıble arasında yan yatmış bir halde bulunurdum. Bir ihtiyacım olurdu. (Namaz kılan) Peygamber’e doğru kalkmayı kerih görürdüm ve usulca sıyrılıp çıkardım.