6291. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَسَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا قِسْمَةً فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ إِنَّ هَذِهِ لَقِسْمَةٌ مَا أُرِيدَ بِهَا وَجْهُ اللَّهِ. قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لآتِيَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُهُ وَهْوَ فِي مَلأٍ، فَسَارَرْتُهُ فَغَضِبَ حَتَّى احْمَرَّ وَجْهُهُ، ثُمَّ قَالَ " رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَى مُوسَى، أُوذِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ ".
Abdan bize tahdis etti; Ebu Hamza’dan; A'meş’ten; Şakik’ten; Abdullah [b. Mesud]’dan [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bir gün bir taksimat yaptı. Ensardan bir adam: “Bu, kendisinde Allah’ın rızası gözetilmemiş bir taksimattır” dedi. Ben: “Vallahi Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e gidip (bunu haber vereceğim)” dedim. Bir topluluğun içindeyken yanına geldim ve ona gizlice (durumu) söyledim. Bunun üzerine yüzü kızarıncaya kadar öfkelendi. Sonra: “Allah Musa’ya rahmet etsin. O bundan daha fazlasıyla eziyet olundu da sabretti” buyurdu.