6299. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ مِثْلُ مَنْ أَنْتَ حِينَ قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَنَا يَوْمَئِذٍ مَخْتُونٌ. قَالَ وَكَانُوا لاَ يَخْتِنُونَ الرَّجُلَ حَتَّى يُدْرِكَ.
Muhammed b. Abdürrahim bize tahdis etti, Abbad b. Musa bize haber verdi, İsmail b. Cafer bize tahdis etti; İsrail’den; Ebu İshak’tan; Said b. Cübeyr’den [naklederek]. Dedi ki: İbn Abbas’a: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem vefat ettiğinde sen ne durumdaydın?” diye soruldu. (İbn Abbas): “Ben o gün sünnetli idim” dedi. (Said b. Cübeyr) dedi ki: Onlar (o dönemde) kişiyi ergenliğe ermeden sünnet etmezlerdi.