461. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَخْبَرَنَا رَوْحٌ، وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ تَفَلَّتَ عَلَىَّ الْبَارِحَةَ ـ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا ـ لِيَقْطَعَ عَلَىَّ الصَّلاَةَ، فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبِطَهُ إِلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ، حَتَّى تُصْبِحُوا وَتَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ، فَذَكَرْتُ قَوْلَ أَخِي سُلَيْمَانَ رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ". قَالَ رَوْحٌ فَرَدَّهُ خَاسِئًا.
İshak b. İbrahim bize tahdis etti, Ravh ve Muhammed b. Cafer bize haber verdiler; Şu’be’den, Muhammed b. Ziyad’dan, o da Ebu Hüreyre’den [naklen] ki, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Dün gece cinlerden bir ifrit (ifrît), namazımı bozmak (yarıda kestirmek) için ansızın üzerime atıldı —veya buna benzer bir ifade kullandı—. Ancak Allah beni ona galip kıldı (ona karşı bana imkan verdi). Ben de onu mescidin direklerinden birine bağlamak istedim ki, sabah olunca hepiniz ona bakasınız. Fakat o esnada (peygamber) kardeşim Süleyman’ın şu sözünü hatırladım: { Rabbim! Beni bağışla ve bana, benden sonra hiç kimseye nasip olmayacak bir hükümranlık ver. } (Sâd, 38:35).” Ravh (devamla) şöyle dedi: “Bunun üzerine (Efendimiz) onu rezil ve hakir (khâsi’) bir halde geri çevirdi.”