467. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ يَعْلَى بْنَ حَكِيمٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ عَاصِبٌ رَأْسَهُ بِخِرْقَةٍ، فَقَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّهُ لَيْسَ مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ أَمَنَّ عَلَىَّ فِي نَفْسِهِ وَمَالِهِ مِنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي قُحَافَةَ، وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا مِنَ النَّاسِ خَلِيلاً لاَتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ خَلِيلاً، وَلَكِنْ خُلَّةُ الإِسْلاَمِ أَفْضَلُ، سُدُّوا عَنِّي كُلَّ خَوْخَةٍ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ غَيْرَ خَوْخَةِ أَبِي بَكْرٍ ".
Abdullah b. Muhammed el-Cu’fî bize tahdis etti, dedi ki: Vehb b. Cerîr bize tahdis etti, dedi ki: Babam, Ya’lâ b. Hakîm’den işittiğini tahdis etti; İkrime’den, o da İbn Abbas’tan [naklen] dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem vefat ettiği hastalığı sırasında, başını bir sargı (hırka) ile sarmış halde dışarı çıktı. Minbere oturdu, Allah’a hamd ve senâda bulundu; sonra şöyle buyurdu: “Şüphesiz canı ve malı ile bana karşı insanların en fedakarı (cömerdi) Ebu Bekir b. Ebî Kuhâfe’dir. Eğer insanlardan birini halîl (en yakın dost) edinecek olsaydım, mutlaka Ebu Bekir’i halîl edinirdim; lakin (bizim aramızdaki) İslam dostluğu (hullet) her şeyden üstündür. Bu mesciddeki her küçük kapıyı (hoha) benim üzerime kapatın; sadece Ebu Bekir’in kapısı kalsın.”