516. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي وَهْوَ حَامِلٌ أُمَامَةَ بِنْتَ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلأَبِي الْعَاصِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ، فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَهَا، وَإِذَا قَامَ حَمَلَهَا.
Abdullah b. Yusuf bize tahdis etti, dedi ki: Malik bize haber verdi; Âmir b. Abdullah b. ez-Zübeyr’den, Amr b. Süleym ez-Zuraqî’den, o da Ebu Katâde el-Ensarî’den [naklen] ki: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, kızı Zeyneb ile Ebu’l-As b. Rebîa b. Abdüşems’in kızı (olan torunu) Ümâme’yi (kucağında/boynunda) taşıyarak namaz kılıyordu. Secdeye vardığında onu (yere) bırakır, ayağa kalktığında ise tekrar (kucağına) alırdı.”