6324. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ قَالَ " بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ أَمُوتُ وَأَحْيَا ". وَإِذَا اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا، وَإِلَيْهِ النُّشُورُ ".
Ebu Nuaym bize tahdis etti, Süfyan bize tahdis etti; Abdülmelik b. Umeyr’den; Rib’i b. Hiraş’tan; Huzeyfe’den [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem uyumak istediğinde: “Allah’ım! Senin isminle ölür ve yaşarım” derdi. Uykusundan uyandığı zaman ise: “Bizi öldürdükten sonra dirilten Allah’a hamdolsun. Dönüş (yeniden diriliş) ancak O’nadır” derdi.