6342. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَسْقِيَنَا. فَتَغَيَّمَتِ السَّمَاءُ وَمُطِرْنَا، حَتَّى مَا كَادَ الرَّجُلُ يَصِلُ إِلَى مَنْزِلِهِ، فَلَمْ تَزَلْ تُمْطَرُ إِلَى الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ، فَقَامَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَوْ غَيْرُهُ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَصْرِفَهُ عَنَّا، فَقَدْ غَرِقْنَا. فَقَالَ " اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ". فَجَعَلَ السَّحَابُ يَتَقَطَّعُ حَوْلَ الْمَدِينَةِ، وَلاَ يُمْطِرُ أَهْلَ الْمَدِينَةِ.
Muhammed b. Mahbub bize tahdis etti, Ebu Avane bize tahdis etti; Katade’den; Enes radıyallahu anh’dan [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bir Cuma günü hutbe verirken bir adam kalktı ve: “Ey Allah’ın Resulü! Bize yağmur ihsan etmesi için Allah’a dua et!” dedi. Bunun üzerine gökyüzü bulutlandı ve üzerimize yağmur yağdı; öyle ki adam evine neredeyse ulaşamayacaktı. Yağmur bir sonraki Cumaya kadar hiç durmadan yağmaya devam etti. (O gün gelince) o adam —veya başka biri— (tekrar) kalktı ve: “(Ey Allah’ın Resulü!) Yağmuru üzerimizden çevirmesi için Allah’a dua et; zira (sular altında kaldık), boğuluyoruz!” dedi. Bunun üzerine (Peygamber): “Allah’ım! Üzerimize değil, etrafımıza (yağdır)!” buyurdu. Bunun üzerine bulutlar Medine’nin çevresine doğru dağılmaya başladı ve artık Medine halkının üzerine (zarar verecek şekilde) yağmaz oldu.