6347. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي سُمَىٌّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنْ جَهْدِ الْبَلاَءِ، وَدَرَكِ الشَّقَاءِ، وَسُوءِ الْقَضَاءِ، وَشَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ. قَالَ سُفْيَانُ الْحَدِيثُ ثَلاَثٌ زِدْتُ أَنَا وَاحِدَةً، لاَ أَدْرِي أَيَّتُهُنَّ هِيَ.
Ali b. Abdullah bize tahdis etti, Süfyan bize tahdis etti; Sümey bana tahdis etti; Ebu Salih’den; Ebu Hureyre’den [naklederek]. [Ebu Hureyre] şöyle dedi: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem; dayanılamayacak ağır sıkıntılardan (Cehdü’l-Bela), bedbahtlığın her türlüsünden (Derekü’ş-Şeka), kötü kaderden (Sûü’l-Kaza) ve düşmanların (musibet anında) sevinmesinden (Şematetü’l-A'da) Allah’a sığınırdı. Süfyan [b. Uyeyne] dedi ki: “Bu hadis (aslında) üçtür, birini ben ekledim. Lakin hangisinin (benim eklediğim) olduğunu şimdi bilemiyorum.”