6383. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ، ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِعُبَيْدٍ أَبِي عَامِرٍ ". وَرَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ فَقَالَ " اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَوْقَ كَثِيرٍ مِنْ خَلْقِكَ مِنَ النَّاسِ ".
Muhammed b. el-Alâ bize tahdis etti, Ebu Üsame bize tahdis etti; Büreyd b. Abdullah’tan; Ebu Bürde’den; Ebu Musa [el-Eş'ari]’den [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem su istedi ve abdest aldı. Sonra ellerini kaldırdı ve: “Allah’ım! Ubeyd Ebu Amir’i bağışla!” diye dua etti. (Ellerini öyle kaldırdı ki) koltuk altlarının beyazlığını gördüm. Sonra da: “Allah’ım! Onu Kıyamet Günü’nde yarattığın birçok insanın üzerinde (yüksek derecelerde) kıl!” buyurdu.