6411. Hadis
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، قَالَ كُنَّا نَنْتَظِرُ عَبْدَ اللَّهِ إِذْ جَاءَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ فَقُلْنَا أَلاَ تَجْلِسُ قَالَ لاَ وَلَكِنْ أَدْخُلُ فَأُخْرِجُ إِلَيْكُمْ صَاحِبَكُمْ، وَإِلاَّ جِئْتُ أَنَا. فَجَلَسْتُ فَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ وَهْوَ آخِذٌ بِيَدِهِ فَقَامَ عَلَيْنَا فَقَالَ أَمَا إِنِّي أَخْبَرُ بِمَكَانِكُمْ، وَلَكِنَّهُ يَمْنَعُنِي مِنَ الْخُرُوجِ إِلَيْكُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَخَوَّلُنَا بِالْمَوْعِظَةِ فِي الأَيَّامِ، كَرَاهِيَةَ السَّآمَةِ عَلَيْنَا.
Ömer b. Hafs bize tahdis etti, babam bize tahdis etti, el-A'meş bize tahdis etti. Dedi ki Şakik [b. Seleme] bana tahdis etti. Dedi ki: (Bir gün mescitte) Abdullah [b. Mes'ud]’u bekliyorduk. O sırada Yezîd b. Muâviye geldi. Biz: “(Yanımıza) oturmaz mısın?” dedik. O: “Hayır; fakat (içeri) girip arkadaşınızı (İbn Mes'ud'u) yanınıza çıkaracağım; aksi takdirde (kendim) gelirim” dedi. (Şakik dedi ki:) Ben de bekledim. Derken Abdullah [b. Mes'ud], (Yezid’in) elinden tutmuş halde dışarı çıktı, başucumuzda durarak şöyle dedi: “Şunu bilin ki, sizin (buradaki) yerinizden haberim vardı; fakat yanınıza (daha önce) çıkmama engel olan tek şey şudur: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, bizlere bıkkınlık vermekten hoşlanmadığı için vaaz ve nasihat konusunda (her gün değil de) belli vakitleri ve günleri gözetirdi.”