6453. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا قَيْسٌ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدًا، يَقُولُ إِنِّي لأَوَّلُ الْعَرَبِ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، وَرَأَيْتُنَا نَغْزُو، وَمَا لَنَا طَعَامٌ إِلاَّ وَرَقُ الْحُبْلَةِ وَهَذَا السَّمُرُ، وَإِنَّ أَحَدَنَا لَيَضَعُ كَمَا تَضَعُ الشَّاةُ، مَا لَهُ خِلْطٌ، ثُمَّ أَصْبَحَتْ بَنُو أَسَدٍ تُعَزِّرُنِي عَلَى الإِسْلاَمِ، خِبْتُ إِذًا وَضَلَّ سَعْيِي.
Müsedded bize tahdis etti, Yahya [b. Said el-Kattân] bize tahdis etti; İsmail’den. Kays [b. Ebi Hâzim] bize tahdis etti. Sa'd [b. Ebi Vakkas]’ı [şöyle derken] işittim: “Ben Allah yolunda ok atan ilk Arabım! (Vaktiyle) bizler (Nebi ile) gazaya çıkardık da; huble ağacı yaprağı ve şu dikenli semur ağacı yaprağından başka yiyeceğimiz olmazdı. Öyle ki (sadece bunları yemekten dolayı) bizden birimiz, tıpkı koyunların pislediği gibi, içinde başka hiçbir şey karışık olmayan (kupkuru) pislerdi. Şimdi ise Esedoğulları kalkmış beni (namaz gibi) İslam hükümleri hususunda ayıplayıp (ders vermeye) çalışıyorlar! Eğer (onların sandığı gibi cahil) isem, ben (o zamandan beri boşuna yorulup) hüsrana uğramışım ve çabam boşa gitmiş demektir!”