6458. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ يَأْتِي عَلَيْنَا الشَّهْرُ مَا نُوقِدُ فِيهِ نَارًا، إِنَّمَا هُوَ التَّمْرُ وَالْمَاءُ، إِلاَّ أَنْ نُؤْتَى بِاللُّحَيْمِ.
Muhammed b. el-Müsenna bize tahdis etti, Yahya [b. Said el-Kattân] bize tahdis etti, Hişam [b. Urve] bize tahdis etti. Babam [Urve] bana; Aişe radıyallahu anhâ’dan [naklederek] haber verdi. (Aişe) şöyle dedi: “Üzerimizden bazen koca bir ay geçerdi de biz o ay içinde (yemek pişirmek için) hiç ateş yakmazdık. Yediğimiz sadece hurma ve su idi. Ancak bize (komşularımız tarafından) azıcık et getirilirse [o zaman ateş yakardık].”