6626. Hadis
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ اسْتَلَجَّ فِي أَهْلِهِ بِيَمِينٍ فَهْوَ أَعْظَمُ إِثْمًا، لِيَبَرَّ ". يَعْنِي الْكَفَّارَةَ.
İshak yani İbn İbrahim bana tahdis etti, Yahya b. Salih bize tahdis etti, Muaviye [b. Sellâm] bize tahdis etti; Yahya [b. Ebi Kesîr]’den; İkrime’den; Ebu Hureyre’den [naklederek]. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kimin ailesi hakkında bir yemini olur da (kefaret verip vazgeçmek yerine) o yemininde (yeminini bozmamakta) ısrar ederse (istelecce), bu yaptığı onun için Allah katında, yeminini bozup (liyuberre) kefaret vermesinden daha büyük bir günahtır!” —Yani (Efendimiz) yeminini bozup kefaret vermeyi (daha hayırlı görmüştür)—.