6743. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَرِيضٌ، فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ، ثُمَّ نَضَحَ عَلَىَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا لِي أَخَوَاتٌ. فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ.
Abdullah b. Osman bize tahdis etti, Abdullah [b. Mübarek] bize haber verdi, Şu'be bize haber verdi; Muhammed b. el-Münkedir’den. Dedi ki: Cabir radıyallahu anh’ı şöyle derken işittim: Ben hastayken Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem yanıma girdi. Abdest suyu istedi ve abdest aldı. Sonra abdest suyundan üzerime serpti ve ayıldım. “Ey Allah’ın Resulü! Benim sadece kız kardeşlerim var (mirasım nasıl olacak?)” dedim. Bunun üzerine ferâiz (miras) ayeti nazil oldu.