6745. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ، فَمَنْ مَاتَ وَتَرَكَ مَالاً فَمَالُهُ لِمَوَالِي الْعَصَبَةِ، وَمَنْ تَرَكَ كَلاًّ أَوْ ضَيَاعًا، فَأَنَا وَلِيُّهُ فَلأُدْعَى لَهُ ". لكل: العيال
Mahmud [b. Gaylân] bize tahdis etti, Ubeydullah [b. Musa] bize haber verdi; İsrail [b. Yunus]’den; Ebu Hasîn [Osman b. Âsım]’dan; Ebu Salih [Zekvân]’dan; Ebu Hureyre radıyallahu anh’dan. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ben müminlere kendi nefislerinden daha evlayım (yakınım). Kim ölür de geriye mal bırakırsa; malı asabe olan mirasçılarına aittir. Kim de geriye bir yük (borç/bakıma muhtaç aile) veya zayi olmuş (korunmasız) bir şey bırakırsa; onun velisi benim; bana gelmeli (bana aittir).” (Ravi dedi ki: Kall; bakıma muhtaç aile fertleri demektir.)